tag:blogger.com,1999:blog-33127552011-05-23T13:23:14.567-07:00atashkadegolnarhttp://www.blogger.com/profile/03269983200824399830noreply@blogger.comBlogger331100tag:blogger.com,1999:blog-3312755.post-774554162002-06-07T01:42:00.000-07:002002-06-07T01:42:37.866-07:00تك تكهاي عقربة ثانيه شمارمساوي گذشتن Ù„Øظه Ù„Øظة زندگي من Ùˆ ماست.Ù„Øظه‌هايي كه اكثر اوقات بخاطر تلخ بودنشان دعا مي‌كنيم هرچه زودتر بگذرند Ùˆ بروند.اما ديگر برنمي‌گردند Ùˆ Ù�رصتي براي جبران تلخيهايشان نيست.
<br />آخرين روزهايي كه هنوز اØساس جواني Ùˆ تازگي مي‌كردم، اوايل سال 80 بود. درست يادم نيست كي بود. توي جمع شاد Ùˆ قانع بيوولرها همه چيز خوب بود Ùˆ با اين ذخيرة بزرگ خوبيها، تØمل بديها خيلي راØت بود. اØساس طراوت Ùˆ اميد به Ù�ردا Ùˆ Ù�رداها از همه چيز بهتربود. خداي بزرگ Ùˆ مهربان در مسير زندگي من بيوولرها را قرارداد تا براي مدت كوتاهي جواني را تجربه كنم.هنوز از آن روزهاي خوب 1 سال نگذشته. شايد براي مرگ آن Ù„Øظه‌ها هرسال بايد مراسم يادبود گرÙ�ت Ùˆ گريست يا اينكه براي پيدا كردن جمعي به خوبي بيوولرها تلاش كرد Ùˆ تلاش Ùˆ تلاش...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3312755-77455416?l=atashkade.blogspot.com' alt='' /></div>golnarhttp://www.blogger.com/profile/03269983200824399830noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3312755.post-770328402002-05-27T12:25:00.000-07:002002-06-07T01:47:14.000-07:00دوباره نزديكيهاي آخر ترم شد Ùˆ بدبختي درسها ريخته توي سرم، مثل آوار.درسهاي اين ترم خيلي مسخره Ùˆ سخت هستند. آمار خيلي ترسناك است اما باز هم به نمره اش مي‌توان اميدوار بود. اما Ù�ارماكولوژي خيلي سخت Ùˆ غير قابل Ù�هم است. پر از اسم داروها Ùˆ عوارض جانبي Ùˆ .... دور از ذهن. تا 21 تير امتØان Ùˆ امتØان. بعدش هم Øتما واØد تابستاني مي‌دهند Ùˆ Ù‡Ù�ته‌اي دوسه روز توي اين گرما بايد برويم دانشگاه. Ú†Ù‡ خوب مي‌شد جوانها از بعد ديپلم به جاي اينكه پول خودشان را توي جيب كلاسهاي كنكور بريزند تا در يك رشتة قبول شود Ùˆ بيايند دانشگاه Ùˆ بشوند يك Ù…Ù�لس مثل ماها، بروند خوش بگذرانند. هرطور كه دوست دارند Ùˆ تا هر Øد كه مي‌توانند. يك شغل هم پيدا كنند كه راØت Ùˆ كم دردسر باشد، Øتي اگر درآمدخوبي ندارد. اي كاش قبل از اينكه ورود به دانشگاه بشود ملكة روØشان،يك Ù†Ù�ر به آنها مي‌Ù�هماند كه هيچ پولي در درس نيست جز يك مدرك.آدم وقتي وارد دانشگاه مي‌شود، بي عدالتيها Ùˆ ØÙ‚ كشيهايي را كم كم مي‌Ù�همد كه هيچ وقت نمي‌تواند در برابر آنها مخالÙ�ت كند. چون اين قدر قبولي‌اش با ارزش است Ùˆ سخت به دست آمده كه نمي‌خواهد آنرا از دست بدهد. البته هميشه در وروديهاي هر سال تعدادي جوان كله داغ Ùˆ اهل كاوش Ùˆ كنجكاوي هستند كه يكي دوسال ديگر، اثري از آنها در دانشگاه نيست. پرونده‌هاي اخراجيشان هم يا ناپديد مي‌شود يا با عنوان ((Ù�ساد Ùˆ Ù�Øشا در Ù…Øيط مقدس دانشگاه ))در بايگاني مي‌ماند. يك سالي به كيÙ� كولي گير مي‌دهند، يك سالي به اندازة مانتو، يك سال به تي شرت پسرها Ùˆ ... Ùˆ اخيراً تمام اين گيرها در Ø®Ù�ا، جايي كه مثل Ù�يلمها Ù�قط يك ميز Ùˆ يك لامپ Ùˆ يك بازرس است، اتÙ�اق مي‌اÙ�تد.گاهي با خودم Ù�كر مي‌كنم علت Øجم زياد Ùˆ غير منطقي درسها Ùˆ ارائة واØدهاي بي ربط اين است كه ذهن دانشجوها در Øد يك نوجوان دبيرستاني، Ù�قط Ùˆ Ù�قط مشغول پاس كردن واØدها Ùˆ گرÙ�تن نمرة بالاتر باشد. گاهي از اينكه اين ØرÙ�ها را به كسي بگويم، مي‌ترسم.
<br />اي كاش جايي بود كه بدون ترس از اخراج يا مراØÙ„ Øادتر، دانشجوهاي تمام دانشگاهها هر Ú†ÙŠ كه دلشان مي‌خواهد بگويند. شايد آن وقت ديگر هيچكس داوطلب كنكور نشود.البته يك تعدادي مثل خانوادة شهدا Ùˆ جانبازان Ùˆ معلولين Ùˆ ايثارگران Ùˆ بسيجيان Ùˆ ... به راØتي Ùˆ بدون استÙ�اده از سهميه‌شان قبول مي‌شوند.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3312755-77032840?l=atashkade.blogspot.com' alt='' /></div>golnarhttp://www.blogger.com/profile/03269983200824399830noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3312755.post-769950982002-05-26T11:42:00.000-07:002002-05-26T11:42:23.203-07:00يك مشت نخود Ùˆ لوبيا، دو سه تا سيب زميني، يك تكه گوشت Ùˆ قدري پياز Ùˆ رب گوجه‌Ù�رنگي، همراه دارچين Ùˆ آب، مخلÙ�ات شام اكثر شبها بود. توي يك ديزي روي آتش تا شب خوب مي‌پخت Ùˆ مي‌شد آبگوشت. اگر Ù�صل زمستان بود، شب دورهم آنرا در كنار كرسي همراه ترشي Ùˆ نان تازه مي‌خوردند Ùˆ يكي دو ساعت بعد، انار دون شده با گلپر.
<br />اگر تابستان بود، شب زير سقÙ� آسمان روي پشت بام كاهگلي Ùˆ نم زده دور هم مي‌خوردندش همراه سبزي Ùˆ ماست. يكي دو ساعت بعد هم هندوانه‌اي كه از غروب توي Øوض Øياط خنك خنك شده بود....
<br />ما امروزيها، جوانهاي قرن 21 كه خيلي ادعاي تمدن مي‌كنيم Ùˆ در برابر سنتهايمان مي‌ايستيم Ùˆ سعي مي‌كنيم با دلايل موجه خودمان ØŒ اكثرشان را Ù†Ù�ÙŠ كنيم، Øتي بلد نيستيم آبگوشت درست كنيم. دستور پختش را يا از مادربزرگ بايد بپرسيم يا از توي كتابهاي آشپزي ايراني پيدا كنيم.
<br />اهل پيتزا شده‌ايم Ùˆ غذاي نيمه‌Øاضر كه از سوپرماركت مي‌گيريم Ùˆ درعرض چنددقيقه توي مايكروÙ�ر آماده‌اش مي‌كنيم.
<br />اهل كا�ي شاپ شده‌ايم و سان‌شاين و ...
<br />Øتماً از Ù�روشگاههاي معروÙ� شهر كه در خيابانهاي خاصي هستند، لباس Ùˆ ÙƒÙ�Ø´ Ùˆ كيÙ� مي‌خريم Ùˆ ساكهاي تبليغاتي‌اش را با خودمان اين طرÙ� Ùˆ آنطرÙ� مي‌بريم كه همه به سليقه Ùˆ مدرنيت ما Ø¢Ù�رين بگويند.
<br />واي... ما چقدر از خودمان دور شده‌ايم....
<br /><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3312755-76995098?l=atashkade.blogspot.com' alt='' /></div>golnarhttp://www.blogger.com/profile/03269983200824399830noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3312755.post-760881862002-05-02T11:42:00.000-07:002002-05-02T11:42:55.610-07:00واي! هجوم درسها، ØرÙ�ها، نگاهها Ùˆ كلمه‌ها سرم را به درد آورد.
<br />از آدمهاي با كلاس نما خوشم نمي‌آيد.تمام ØرÙ�هايشان به خوش تيپي Ùˆ ماركهاي جديد لوازم آرايش يا قيمت عطر Ùˆ ادكلن Ùˆ ÙƒÙ�Ø´ Ùˆ كيÙ�شان ختم مي‌شود.
<br />چقدر ارزش دنيا برايشان كم است، �قط چندتا اسكناس.
<br />از اين جمله‌هاي ناخوشايند كه هرروز مي‌شنوم خوشم نمي‌آيد:
<br />-گلنار جون، عطرت خيلي خوش بو است، چند خريدي؟
<br />-گلنار، ك�شهايم را 80 تومن خريدم، مي‌ارزد؟
<br />-گلنارجون، الان مانتوي زرشكي مد شده...
<br />-گلنار جون....گلنار...
<br />دلم براي بيوولرها تنگ شده. چقدر ساده و صميمي‌اند.چقدر پاك و مهربانند.چقدر خوب ارزش هرچيز را مي‌�همند.
<br />Ú†Ù‡ راØت توي چمنها مي‌نشستيم، بدون اينكه به خاكي شدن مانتو يا به بي‌كلاسي اين كار Ù�كر كنيم.چقدر بيوولرها خاكي‌اند.
<br />Ú†Ù‡ راØت بعد از نهار رژلب Ùˆ عطرمان را تجديد مي‌كرديم بدون اينكه به مارك Ùˆ قيمتشان كنجكاو بشويم.
<br />Ú†Ù‡ خوب ØرÙ� همديگر را مي‌Ù�هميديم Ùˆ هي سئوالهاي بي‌ربط نمي‌پرسيديم.
<br />واقعاّ كه بيوولرها بهترين آدمهايي هستند كه تا Øالا ديده‌ام.
<br />شاد باشندو جاودان.
<br />.........................................................................................
<br />دلم جز مهر مه‌رويان طريقي بر‌نمي‌گيرد
<br />زهر در مي‌دهم پندش وليكن در نمي‌گيرد
<br />چه خوش صيد دلم كردي، بنازم چشم مستت را
<br />كه كس مرغان عاشق را از اين خوشتر نمي‌گيرد.
<br /><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3312755-76088186?l=atashkade.blogspot.com' alt='' /></div>golnarhttp://www.blogger.com/profile/03269983200824399830noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3312755.post-759202832002-04-28T01:19:00.000-07:002002-04-28T01:19:35.240-07:00اولين روزهاي بعد از تعطيلات عيد، وقتي از دانشگاه برمي‌گشتم،
<br />يك مرغ عشق خوشگل و ماماني روي پل عابر پياده بود.
<br />من آن را به Ù�ال نيك مي‌گيرم.اميدوارم ورود يك انگيزه Ùˆ عشق تازه زندگي‌ام را متØول كند.
<br />هر چند كه عشقها هر چه قديمي‌تر باشند، بهترند. به ياد عشقهاي كهنه:
<br />در پناه يادت،مي‌توان بي‌بهانه با باران دويد،
<br />و ققنوس گمشدة دل را ، در اساطير ناپيدا جستجو كرد.
<br />مي‌توان پلك ورم كردة خاطرات را،
<br />به سرماي آخرين دستانت سپرد،
<br />و بغض بي‌قرار آسمان را ، در سكوت خاكستري نگاهت،
<br />سخت گريست.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3312755-75920283?l=atashkade.blogspot.com' alt='' /></div>golnarhttp://www.blogger.com/profile/03269983200824399830noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3312755.post-759202452002-04-28T01:16:00.000-07:002002-04-28T01:16:59.316-07:00اولين روزهاي بعد از تعطيلات عيد، وقتي از دانشگاه برمي‌گشتم،
<br />يك مرغ عشق خوشگل و ماماني روي پل عابر پياده بود.
<br />من آن را به Ù�ال نيك مي‌گيرم.اميدوارم ورود يك انگيزه Ùˆ عشق تازه زندگي‌ام را متØول كند.
<br />هر چند كه عشقها هر چه قديمي‌تر باشند، بهترند. به ياد عشقهاي كهنه:
<br />در پناه يادت،مي‌توان بي‌بهانه با باران دويد،
<br />و ققنوس گمشدة دل را ، در اساطير ناپيدا جستجو كرد.
<br />مي‌توان پلك ورم كردة خاطرات را،
<br />به سرماي آخرين دستانت سپرد،
<br />و بغض بي‌قرار آسمان را ، در سكوت خاكستري نگاهت،
<br />سخت گريست.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3312755-75920245?l=atashkade.blogspot.com' alt='' /></div>golnarhttp://www.blogger.com/profile/03269983200824399830noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3312755.post-756467562002-04-21T04:20:00.000-07:002002-04-21T04:20:57.126-07:00چه خوب است دنياي ساده و پاك كودكي.
<br />دنياي خالص و بي‌رياي بچّگي.
<br />بزرگترين خوبيش اين است كه آدم از غم و غصّه‌ها و �كر و خيالها آزاد است.
<br />روزهايش را با اسباب بازي Ùˆ لي لي Ùˆ قايم موشك سپري مي‌كند Ùˆ شبهايش را با خوابهاي شيرين Ùˆ رنگارنگ كودكانه به ØµØ¨Ø Ù…ÙŠâ€ŒØ±Ø³Ø§Ù†Ø¯.
<br />يادم مي‌آيد وقتي بچه بودم همة رنگها قشنگ Ùˆ شاد بودند Øتي سياه ،چون رنگ موهاي قشنگ Ùˆ Øالت دار مامانم بود.
<br />قرمز: رنگ ماتيك مامانم و لاك خودم و لبهاي عروس خانم توي نقاشيهايم.
<br />آبي:رنگ آسمان و دريا وقتي كه مي‌ر�تيم شمال.رنگ ابرها ورودخانه‌هاي توي نقاشيهايم.
<br />س�يد: رنگ پيراهن بابا و كاغذهاي د�تر نقاشي و ك�شهاي عيد خودم.
<br />سبز: رنگ سبزيهايي كه توي باغچه كاشته بوديم و هندوانه‌هاي بزرگي كه تابستانها پدرم مي‌خريد.
<br />بن�ش:رنگ بن�شه‌هايي كه هر سال عيد توي باغچه مي‌كاشتيم و پيراهن عروسكم.
<br />قهوه‌اي:رنگ موهايم توي آ�تاب تند بهاري. رنگ چشمهاي مهربان مامانم.
<br />...
<br />انگار همين ديروز بود كه معني غم Ùˆ ناراØتي را نمي‌دانستم.گوشة اتاقم اسباب بازيهايم را مي‌چيندم Ùˆ براي عروسكهايم لالايي مي‌گÙ�تم.
<br />انگار همين ديروز بود كه يه عالمه بادكنك باد كرده بودم Ùˆ رÙ�ته بودم توي Øياط تا پرواز كنم.
<br />انگار همين ديروز بود كه بزرگ شدن، خانم دكترشدن، عروس شدن و مامان شدن �كرهاي قبل از خوابم بودند.
<br />انگار همين ديروز بود كه زندگي قشنگ و ساده و پاك بود...
<br />
<br />
<br /><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3312755-75646756?l=atashkade.blogspot.com' alt='' /></div>golnarhttp://www.blogger.com/profile/03269983200824399830noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3312755.post-753189352002-04-12T01:40:00.000-07:002002-04-12T01:40:35.586-07:00
<br />ديگر اي دوست،بسلامت...
<br />كه س�ر آخرين برگ همة مرثيه‌هاست.
<br />غم هجران به دلت هيچ مباد!
<br />با تو هر تيره سپيد، با تو هر چشمه زلال،
<br />با تو هر غم شادي، با تو هر بن بست راه،
<br />تو همه پاكي و نور، تو رها چون پرواز،به سبكبالي باد...
<br />با تو پرواز كنم، با تو اي يار قديم، با تو اي Ù…Øرم راز، با تو اي واژة Ù…Ù�هوم بهار.
<br />................................................................................
<br />من دلم مي‌خواهد از گلستان اميد غنچه‌اي بردارم كه دهد بوي تو را.
<br />من دلم مي‌خواهد با دلي كه پر از عاط�ه‌هاست و نگاهي كه پر از خاطره‌هاست،
<br />بنويسم سر سطر كه كلامت سبز است و نگاه تو پر از زمزمة خوبيهاست.
<br />من دلم مي‌خواهد كه به همراه نسيم عطر دستان تو را در همه جا پخش كنم.
<br />و بگويم كه كلامت سبز است و دلت آيينة �رداهاست....
<br /><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3312755-75318935?l=atashkade.blogspot.com' alt='' /></div>golnarhttp://www.blogger.com/profile/03269983200824399830noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3312755.post-113217022002-03-31T15:44:00.000-08:002002-03-31T15:44:12.250-08:00نتوان گ�ت به جان‌بازي �رهاد ا�سوس
<br />نتوان كرد ز بي دردي شيرين �رياد
<br />رمز شيريني اين قصه كجاست؟
<br />كه نه تنها شيرين بي نهايت زيباست،
<br />آنكه آموخت به ما درس Ù…Øبت مي‌خواست:
<br />جان چراغان كني از مهر كسي،
<br />به اميدش ببري رنج بسي،
<br />تب و تابي بودت هر ن�سي،
<br />به وصالي برسي يا نرسي،
<br />سينه بي عشق مباد.
<br />سينه بي عشق مباد...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3312755-11321702?l=atashkade.blogspot.com' alt='' /></div>golnarhttp://www.blogger.com/profile/03269983200824399830noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3312755.post-111499542002-03-26T14:08:00.000-08:002002-03-26T14:11:18.000-08:00نگاه تو سبز است و بر�ي به رويش نشسته.
<br />و سنگيني بر�ها شاخ و برگش شكسته.
<br />بهار است امّا زمستان سرسخت پارين،
<br />هنوز از گلستان ما بار خود را نبسته.
<br />�ضا سبز و بر روي هر شاخه صدها شكو�ه،
<br />ولي تار و پود لب خنده در آن گسسته.
<br />زمان، اسب وامانده اي در يخستان هستي است.
<br />زمين مي كشد بار خود را پريشان و خسته.
<br />نمي پرسد از من كسي با تمام جواني،
<br />چرا بر� پيري به سيماي سبزت نشسته...
<br />..........................................
<br />بيا زندگي را زيارت كنيم.
<br />صميمانه دل را عيادت كنيم.
<br />بيا گل بكاريم در باغ دل،
<br />و هر روز آنرا عبادت كنيم.
<br />بيا عشق ورزيم و عاشق شويم،
<br />وزين عشق Øس سعادت كنيم...
<br />....................................
<br />هر دوتا شعر را از روي مجله نوشتم با اندكي تغيير.
<br />.........................................................
<br />عروسي ستاره:
<br />آخرين پنج شنبة سال قبل عروسي ستاره بود ، توي يك تالار خيلي باكلاس.از ساعت 7 تا 12 شب.
<br />�رشته و نازي كه خيلي هول هستند از 6:30 ر�ته بودند آنجا بسط نشسته بودند.
<br />�رشته يك پيراهن ماكسي طوسي. نقره‌آي پوشيده بود و نازي يك پيراهن ماكسي زرشكي.
<br />من و مونس و شادي باهم ر�تيم و ساعت 7:30 رسيديم.
<br />من يك ميدي مشكي با شال زرشكي پوشيده بودم. مونس يك بلوزشلوار كرم و شادي يك پيراهن ماكسي زرشكي.
<br />مهتاب هم تنها آمده بود و قبل از ما رسيده بود.
<br />او هم يك تاپ زرشكي با جليقه و دامن مشكي پوشيده‌بود.
<br />همگي Øسابي خوشگل كرده‌بوديم.شيك Ùˆ باكلاس Ùˆ ماماني...
<br />وقتي وارد سالن شديم با تعدادي آدمهاي ا�اده اي و مؤمن نما روبه رو شديم.
<br />همه ساكت بودند مثل مراسم تد�ين نيوتون.
<br />وقتي كه شش تايي جمع شديم دور ميز شروع كرديم به سر و صدا و رقص و آواز.
<br />اولش كمي چپ چپ نگاهمان كردند ولي كم كم جوانترها آمدند سر ميز ما و همكاري كردند.
<br />انواع شعرهاي بند توموني را مي‌خوانديم و هر جايش كه يادمان ر�ته بود،لاي لاي لالاي... مي كرديم.
<br />قر مي داديم و مي خنديديم و با تمام قدرت جيغ و هوار مي كرديم.
<br />ساعت 8:30 بود كه عروس و داماد آمدند.
<br />ستاره با اينكه خودش خيلي خوشگل است، ولي خوب آرايشش نكرده بودند.
<br />ساية سبز با رژلب بن�ش اكليلي...
<br />با ورود ستاره، سالن ر�ت روي هوا....
<br />با آوازهاي ما شروع كرد به رقص Ùˆ داماد يك عالمه پول سر او Ùˆ ما ريخت Ùˆ Ù†Ù�ري يكي از آنها را صاØب شديم.
<br />بعد داماد ر�ت و ما رقاصي را شروع كرديم..
<br />Øالا نرقص كي برقص...
<br />واقعاً شاد بوديم. من و شادي بيشتر مي‌خوانديم و بقيه دست مي زدند و مي‌زدند روي ميز.
<br />بعد هم نوبت شام رسيد كه خيلي م�صّل بود.
<br />كم كم خداØاÙ�ظي كرديم Ùˆ آمديم بيرون.
<br />بعد همگي با باباي �رشته برگشتيم خانه...
<br />�رداي آن روز پاتختي بود خانة مادر داماد.از 4 تا7.
<br />همگي با باباي �رشته ر�تيم و 10دقيقه مانده به 4 آنجا بوديم.
<br />رÙ�تيم تو Ùˆ دوباره بزن Ùˆ بكوب را شروع كرديم ولي Ù…Øتاطانه رÙ�تار كرديم Ùˆ كمتر رقصيديم.
<br />باز هم خيلي آواز خوانديم. بعد كادوها را باز كردند Ùˆ پس از پزدادن با كادوهايمان Øدو 6:30 زديم بيرون.
<br />سرراه عكسهاي عروسي را ظاهر كرديم و خسته و كو�ته آمديم خانه.
<br />واقعاً عالي بود...
<br />به اميد عروسي بقية بيوولرها و ضمائم...
<br />...................................................
<br />از تمام عزيزاني كه برايم نامه نوشتند، ممنونم.
<br />در اولين �رصت، جواب خواهم داد....<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3312755-11149954?l=atashkade.blogspot.com' alt='' /></div>golnarhttp://www.blogger.com/profile/03269983200824399830noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3312755.post-105642102002-03-09T11:52:00.000-08:002002-03-09T11:52:42.150-08:00بيا با هم باشيم، در كنارهم، اگر دور از هم هستيم، ولي باز هم باهم باشيم.
<br />بيا يار هم باشيم، در روزها و شبهاي نااميدي و تنهايي.
<br />بيا شريك هم باشيم، شريك غمها و شاديها، شريك سرنوشت هم.
<br />بيا دوست هم باشيم، همدم و همن�س، نازپرور و نازكش هم.
<br />بيا پرستار هم باشيم تا بر تك تك زخمهايي كه از نامهربانيها بر وجودمان ايجاد شده، مرهم بگذاريم، مرهمي از ص�ا و صداقت.
<br />بيا با هم جمع شويم، در هم ضرب شويم و با هم به توان برسيم.
<br />بيا تك‌سلوليهاي وجودمان را با هم متØد، همشكل Ùˆ همكار كنيم Ùˆ از آنها باÙ�تي از جنس قلب بسازيم.
<br />بيا از Ø³Ø·Ø Ø²Ù…Ø§Ù† Ùˆ مكان جدا شويم Ùˆ در Ù�ضاي معنويات غوطه‌ور شويم.
<br />بيا كه دل دريايي من بي تو مرداب است.
<br />.............................................................
<br />زرد و نيلي و بن�ش، سبز و آبي و كبود، با بن�شه‌ها نشسته‌ام.
<br />مخمل نگاه اين بن�شه‌ها، مي‌برد مرا سبكتر از نسيم، از بن�شه‌زار باغچه تا بن�شه‌زار چشم تو
<br />با همان سكوت شرمگين، با همان ترنه‌ها و عطرها،
<br />بهترين هرچه بود و هست، بهترين هر جه هست و بود،
<br />در بن�شه‌زار چشم تو، من ز بهترين بهشتها گذشته‌ام، من به بهترين بهارها رسيده‌ام،
<br />اي غم تو همزبان بهترين دقايق Øيات من!
<br />اي جدايي تو بهترين بهانة گريستن، بي تو من به اوج Øسرتي Ù†Ú¯Ù�تني رسيده‌ام.
<br />اي نوازش تو بهترين اميد زيستن، در كنار تو، من ز اوج لذتي نگ�تني گذشته‌ام.
<br />خوب خوب نازنين من! نام تو مرا هميشه مست مي‌كند، بهتر از شراب، بهتر از تمام شعرهاي ناب.
<br />نام تو اگرچه بهترين سرود زندگي است، من تو را به خلوت خدايي خيال خود،
<br />((بهترين بهترين من)) خطاب مي‌كنم،
<br />بهترين بهترين من!
<br />�ريدون مشيري.
<br />
<br /><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3312755-10564210?l=atashkade.blogspot.com' alt='' /></div>golnarhttp://www.blogger.com/profile/03269983200824399830noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3312755.post-103871612002-03-04T17:25:00.000-08:002002-03-04T18:17:38.000-08:00<b>من آن نگين سليمان به هيچ نستانم
<br />كه گاه ‌گاه بر او دست اهرمن باشد</b><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3312755-10387161?l=atashkade.blogspot.com' alt='' /></div>golnarhttp://www.blogger.com/profile/03269983200824399830noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3312755.post-103857342002-03-04T16:46:00.000-08:002002-03-04T18:32:01.000-08:00Øالا با اين خط زر قشنگ مي‌شود نوشت:
<br />خيز و در كاسة زر آب طربناك انداز
<br />پيشتر زانكه شود كاسة سر خاك‌انداز
<br />عاقبت منزل ما وادي خاموشانست
<br />Øاليا غلغله در گنبد اÙ�لاك انداز
<br />چشم آلوده نظر از رخ جانان دورست
<br />بر رخ او نظر از آينة پاك انداز
<br />بسر سبز تو اي سرو كه گر خاك شوم
<br />ناز از سر بنه و سايه بر اين خاك انداز
<br />دل ما را كه ز مار سر زل� تو بخست
<br />از لب خود به ش�اخانة ترياك انداز
<br />ملك اين مزرعه داني كه ثباتي ندهد
<br />آتشي از جگر جام در املاك انداز
<br />غسل در اشك زدم كاهل طري�ت گويند
<br />پاك شو اوّل و پس ديده بر آن پاك انداز
<br />يارب آن زاهد خود بين كه بجز عيب نديد
<br />دود آهيش در آيينة ادراك انداز
<br />چون Ú¯Ù„ از نكهت او جامه قبا كن ØاÙ�ظ
<br />وين قبا در ره آن قامت چالاك انداز<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3312755-10385734?l=atashkade.blogspot.com' alt='' /></div>golnarhttp://www.blogger.com/profile/03269983200824399830noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3312755.post-103747252002-03-04T11:41:00.000-08:002002-03-04T11:41:45.413-08:00به آب روشن مي عار�ي طهارت كرد
<br />Ø¹Ù„ÙŠâ€ŒØ§Ù„Ù‘ØµØ¨Ø§Ø ÙƒÙ‡ ميخانه را زيارت كرد
<br /><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3312755-10374725?l=atashkade.blogspot.com' alt='' /></div>golnarhttp://www.blogger.com/profile/03269983200824399830noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3312755.post-103071212002-03-02T12:17:00.000-08:002002-03-02T12:21:06.000-08:00درد دل:
<br />گاهي دلم ميخواهد با يكي درد دل كنم.
<br />يكي كه تمام گذشته ها را مو به مو ميداند.
<br />يكي كه در برابرش هيچ ØرÙ� Ùˆ واقعيّتي براي پنهان كردن ندارم.
<br />يكي كه با او راØت راØتم.
<br />ولي الان چنين همزباني ندارم.
<br />گاهي به خودم ميگويم خدا را شكر كه باب غم Ùˆ غصه Ùˆ درددل بين من Ùˆ دوستان باز نشده. اين طوري Øداقل وقتي كه توي جمع جوانهاي همسن Ùˆ سال خودم هستم،
<br />اØساس شادي ميكنم. وگرنه همه جا پر ميشد از غم Ùˆ ناكامي.
<br />خدا را شكر كه هنوز هم ظرÙ�يت ØÙ�ظ درد دلهايم را دارم.
<br />خدا را شكر كه ميتوانم براي چند Ù„Øظه هم كه شده شاد باشم.
<br />اين نعمت بزرگي است.خدا را شكر.
<br />دلم يك دلدار ميخواهد، يك مونس، يك يار، يك همزبان و�ادار.
<br />دلم يك دوست ميخواهد، يكي كه مثل خودم صا� و صادق است،
<br />يكي كه دلش مثل دلم تنهاست، پاك است، مهربان است، خوب است...
<br />دلم تنهاست.
<br />استادم ميگويد:(هميشه بايد زيباييهاي زندگي را به ياد داشت)
<br />دلش شاد باد. دلش تنها مباد.
<br /><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3312755-10307121?l=atashkade.blogspot.com' alt='' /></div>golnarhttp://www.blogger.com/profile/03269983200824399830noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3312755.post-102736232002-03-01T11:38:00.000-08:002002-03-01T11:38:38.600-08:00ديدن روي گل و سير چمن نيست بهار.
<br />به خدا بي رخ معشوق گناه است گناه!
<br />آن بهار است كه بعد از شب جانسوز �راق،
<br />به هم آميزد ناگه، دو تبسم، دو نگاه.
<br />.........................................
<br />زنده ياد �ريدون مشيري<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3312755-10273623?l=atashkade.blogspot.com' alt='' /></div>golnarhttp://www.blogger.com/profile/03269983200824399830noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3312755.post-101746862002-02-26T22:36:00.000-08:002002-02-26T22:36:02.226-08:00داستان بيوولرها 1 : (bioveler1)
<br />سال 78 بود و ما تازه وارد دانشگاه شده بوديم.اكثرا سال اولي بود كه كنكور داده بوديم
<br />هم سن و سال بوديم و شوخ و شاد از قبولي
<br />كلاسمان 13 پسر داشت و 17 دختر
<br />توي ماه اول 6 تا از دخترها باهم دوست شديم
<br />هر روز در ساعتهاي بي كاري به همهء دانشكده هاسرك مي كشيديم ، توي دانشگاه راه مي ر�تيم و
<br />جاهاي مناسب براي نشستن و گپ زدن را پيدا مي كرديم
<br />بعد يك جا �رود مي آمديم و شروع مي كرديم به پچ پچ
<br />از ك�ي ك�ش استاد گر�ته تا ريزه كاريهاي شوهر داري و ...
<br />روزهاي خيلي خوبي بود . مخصوصا براي من كه د�عهء اول بود صميميت و دوستي را تجربه مي كردم
<br />چون مدرسه ام كانون نخبگان كنكور پرست بودكه يك تست خوب كنكوري را با صد تا دوست عوض نمي كردند...
<br />توي اين مدت دانشگاه يك س�ر مشهد گذاشت كه من و مونس و دوتاي ديگر از بچه هاي كلاس ر�تيم
<br />س�ر خوبي بود. شب آخر مصاد� شده بود با تولد يكي از بچه ها .
<br />از ØµØ¨Ø ØªÙˆÙŠ مشهد دنبال يك كيك كوچك Ùˆ خوشگل مي گشتيم تا بالاخره پيدا كرديم.
<br />بعد برگشتيم هتل و سور و سات تولد را راه انداختيم.
<br />توي واكمن نوار گذاشته بوديم Ùˆ Øالا نرقص كي برقص...
<br />Øدود دو ماهي از آشنايي Ùˆ دوستي ما مي گذشت
<br />يك روز همين طور كه شش تايي توي دانشگاه ول مي گشتيم ستاره پيشنهاد داد كه يك اسمي براي گروه خودمان انتخاب كنيم
<br />چند تا اسم رد و بدل شد كه الان درست يادم نيست
<br />بالاخره بعد از كلي چانه زدن (( بيوولر)) را انتخاب كرديم
<br />بيوولر از سه بخش تشكيل شده: بيو +ول +ر
<br />بيو= زندگي و زيستن،ول= آزاد و رها ، ر= پسوند لاتين به معناي انجام دهندهء �عل
<br />ومعني گروهمان اين شد : انسانهايي آزاد و رها كه به واسطهء آزاديشان زندگي مي كنند و زنده خواهند ماند.
<br />بعد خودمان را شماره گذاري كرديم:
<br />من( گلنار)= بيوولر1 �رشته=بيوولر2 مونس=بيوولر3
<br />گلبرگ=بيوولر4 ستاره=بيوولر5 مهتاب=بيوولر6
<br />بعد عهد بستيم كه براي هميشه با هم باشيم و همديگر را �راموش نكنيم(واي!ما چقدر كوچولو بوديم)
<br />بعدش با هم قول و قرارهايي گذاشتيم:
<br />هيچ بيوولري ØÙ‚ جدا شدن
<br />و تك روي در زماني كه بقيه نياز به ول بودن دارند ،نداردو ...
<br />بعد شروع كرديم به گشت و گذار و تعري�:
<br />از عروسي دختر خاله ها ØŒ از Ù†Øوهءآشنايي Ùˆ ازدواج مامان Ùˆ باباها ØŒ از خواهر ها Ùˆ برادرها ،از Øمام Ùˆ Øياط خانه
<br />Ùˆ از هر چيزي كه مي شود راجع به آن ØرÙ� زد .
<br />گاهي به پاركهاي اطرا� مي ر�تيم ،به همهءكتابخانه ها ، سمينارها ، جشنها ، اردوها و تمام سينماهاي نزديك دانشگاه.
<br />ما در طي اين دو سه سال بيش از 90 % �يلمهاي سينمايي را ديديم .
<br />گلبرگ كم ØرÙ� Ùˆ آرام بود ولي هر وقت دهانش را باز مي كرد ØŒ يك چيزي مي Ú¯Ù�ت كه آدم از خنده مي مرد.متخصص مردم آزاري بود . صداي دزدگير ماشين استادها را در مي آورد Ùˆ زنگ خانه ها را مي زد Ùˆ ...
<br />مونس دختر خوب و و�ادري بود . تكه كلامش گمشوالاغ بود .
<br />�رشته مثل خودم اهل مسخره گري و خال زنكه بازي بود.
<br />مهتاب اهل نوشتن بود و الا�ي . جان مي داد براي كارهاي خارج از برنامه و به قول خودش با كلاس.
<br />دو سه روز بعد از نام گذاري بيوولر زبان داشتيم، ستاره هي سر كلاس گير داده بود كه استاد را بگذاريم سر كار و ازش معني بيوولر را بپرسيم . ما هي با علايم و اشارات بهش مي �همانديم كه با دم شير بازي نكن .
<br />ولي به خرجش نر�ت و پرسيد : ( ببخشيد استاد بيوولر يعني چي ؟ )
<br />استاد كمي �كر كرد و براي اينكه پيش بچه ها ضايع نشود گ�ت :
<br />( اين كلمه اØتمالا تخصصي است، جلسهء آينده معني اش را برايتان مي آورم .)
<br />در اين Øين ما از خنده داشتيم مي مرديم Ùˆ اشكمان جاري بود ØŒ ولي ستاره خيلي جدي نشسته بود...
<br />جلسهءبعد شد و استاد آمد تو ، تا چشمش به ستاره ا�تاد گ�ت كلمه اي كه پرسيده بوديد هيچ جا نبود
<br />بعد پرسيد كه اين را كجا ديده
<br />ستاره هم با كمال ا�تخار گ�ت : توي يك تكست انگليسي
<br />استاد كلي با خودش كلنجار ر�ت و كلمه را هجي كرد ولي در آخر سرش را به نشانهءتسليم و تاس� تكان داد و شروع كرد به درس دادن
<br />بعد از دو سه ه�ته كه از تشكيل بيوولرها مي گذشت ، سه تا از بچه ها هم به ما اضا�ه شدند كه آنها را ضمائم مي گ�تيم
<br />شادي و نازي و زري
<br />با ورود اينها ديگر جمعمان جمع شده بود ،شادي كه مخزن كلمات خوشمزه و تكه هاي خنده دار بود
<br />و زري كه چون سه سال پيش عروسي كرده بود، خيلي با تجربه بود
<br />در اوقات بي كاري در يك جاي خلوت و مناسب مي نشستيم و شروع مي كرديم به پچ پچ بعدش هم هر هر كر كر و قاه قاه خنده
<br />خنده هاي ما توي دانشكده معرو� شده بود، مسئول آزمايشگاه هر وقت كه صداي خنده و پچ پچ مي آمد اول بر مي گشت و ما را چپ چپ نگاه مي كرد ، بعد اگر كارما نبود به كار خودش ادامه مي داد
<br />بيوولر ها بچه هاي شوخ و شيطاني بودند ولي معمولا نظم كلاسها را به هم نمي ريختند.
<br />ترم اول تمام شد Ùˆ به امتØانات نزديك شديم . آن ترم 19 واØد داشتيم Ùˆ اگر از پسشان بر نمي آمديم ØŒ مسخرهء خاص Ùˆ عام مي شديم
<br />كم Ùˆ بيش درس مي خوانديم Ùˆ صبØهاي امتØانات توي كتابخانه جمع مي شديم Ùˆ هر Ú†Ù‡ بلد بوديم به هم مي Ú¯Ù�تيم
<br />بعد سر جلسهء امتØانات هر كسي كه بيشتر بلد بود جلو مي نشست Ùˆ بقيه با دقت Ù�راوان طوري صندليها را مرتب مي كرديم كه همگي به ورقهء همديگر اشراÙ� داشته باشيم
<br />اگر جاهايمان را عوض مي كردند كه چاره اي نبود Ùˆ اگر در جاهايمان مي مانديم خوشØال Ùˆ شنگول
<br />ورقه را مي گر�تيم و شروع مي كرديم
<br />در بين امتØانات استاد معارÙ� اسلامي پيغام داد كه هر كس تØقيق بياورد Ùˆ تØويل دهد 2 نمره به پايان ترمش اضاÙ�Ù‡
<br />مي شود. معلوم بود كه قضيه �رماليته است .
<br />بيولرهاو ضمائم جمع شديم توي كتابخانه Ùˆ دو تا موضوع انتخاب كرديم Ùˆ Ù†Ù�ري چهار پنج صÙ�ØÙ‡ نوشتيم Ùˆ گذاشتيم روي هم وجلد كرديم Ùˆ دوتا تØقيق 20 صÙ�ØÙ‡ اي درست شد كه روي هر كدام اسم هشتاد تا آدم نوشته شده بود.
<br />تØقيق را برديم تØويل داديم ونمره اش را گرÙ�تيم.كاملا Ù�رماليته ...
<br />آن ترم همگي با نمرات خوب يا متوسط قبول شديم الا شادي كه در درس آناتومي ا�تاد
<br />آناتومي خيلي سخت بود Ùˆ امتØانش را هم خيلي سخت گرÙ�تند
<br />بالاترين نمرهءكلاس 13 بود و همهءبيوولرها بين 10 تا 11.5 بودند
<br />البته 4 يا پنج ن�ر ديگر هم در اين درس ا�تادند
<br />به خوبي و خوشي ترم1 تمام شد و يك ه�ته تعطيلي شروع شد ...
<br />ترم 2 شروع شد Ùˆ 20 تا واØد ماماني به ما انداختند.
<br />روز انتخاب واØد بود كه يك دÙ�عه ستاره Ú¯Ù�ت چند روز ديگر نامزدي اش است Ùˆ توي عيد هم عقد مي كند.
<br />از تعجب داشتيم شاخ در مي آورديم.اصلا باورمان نمي شد .
<br />بعد از نامزدي عكسهايش آورد و ديديم.
<br />ستارهء شيطان و بلا شوهر خوبي پيدا كرده بود .
<br />بيوولريت ادامه داشت و گشت و گذار توي دانشگاه و پچ پچ .
<br />انگار ØرÙ�هاي ما تمام شدني نبود .
<br />بعضي روزها آنقدر راه مي ر�تيم كه شب از شدت پادرد خوابمان نمي برد .
<br />يواش يواش نزديك عيد شده بود . دلمان مي خواست يك چهارشنبه سوري جانانه بگيريم.
<br />قرار شده بود هر كداممان يكي از وسايل ه�ت سين و ... را بياوريم
<br />چهار شنبه سوري �را رسيد و در مقر دائمي جمع شديم دور هم .
<br />�رشته خواهرش يعني �اطمه را هم آورده بود كه يك سال از ما بزرگتر بود و توي دانشگاه ديگري درس مي خواند.
<br />او هم دختر خوبي بود Ùˆ اگر توي دانشگاه ما بود Øتما يك بيوولر Øسابي مي شد .
<br />مراسم را شروع كرديم ،�ش�شه ها را روشن كرديم ،از روي �ش�شه ها پريديم ،س�رهء ه�ت سين پهن كرديم ،
<br /> نوار گذاشتيم ، دست زديم ، گ�تيم ، خنديديم ، عكس گر�تيم و...
<br />روز خوب و به ياد ماندني شد .
<br />ر�تيم تعطيلات عيد و بخور و بخواب . ك�ش و لباس نو و...
<br />�رداي سيزده به در خسته و كو�ته آمديم دانشگاه.همگي با رخت و لباسهاي نو ،مثل بچه ها .
<br />در اين ميان ستاره بيشتر به چشم مي خورد با ابروهاي خوشگل و لباسهاي ماماني درست مثل تازه عروسها .
<br />ولي هيچ كلاسي تشكيل نشد و كلي ضايع شديم.
<br />هوا كم كم گرم مي شد . درسهاي اين ترم هم خيلي سخت بودند.
<br />اكثر استادها گير داده بودند كه كن�رانس بدهيم.
<br />موضوع مسخرهء من در درس اخلاق اسلامي ( تساوي Øقوق زن Ùˆ مرد ) بود.
<br />روز كنÙ�رانس مطالب خنده دار را از ØµØ¨Ø ØªÙ…Ø±ÙŠÙ† مي كردم كه Øول(=هول؟ ) نشوم.
<br />سر كلاس ر�تيم و من شروع كردم به ناليدن.
<br />قلبم داشت مي آمد توي دهانم. ولي به روي خودم نمي آوردم ومثل موتور ØرÙ� مي زدم.
<br />صدايم نازك شده بود Ùˆ چرت Ùˆ پرتها را مي Ú¯Ù�تم Ùˆ استادمان به نشانهءتØسين هي سرش را تكان مي داد .
<br />هر وقت نگاهم به بيوولر ها مي اÙ�تاد ØŒ مي ديدم از خنده دارند مي ميرند Ùˆ هي مي روند زير ميز Ùˆ مي آيند بالا كه من خنده ام نگيرد Ùˆ قضيه سه نشود .بØØ« كه رسيد سر مسايل جنسي خنده ها شدت گرÙ�ت .
<br />رو كردم به پسر ها ديدم آنها هم دارند از خنده مي ميرند .
<br />گ�تم بچه ها دو سه دقيقه بلند بلند بخنديد تا سبك شويد و بعد كلاس ر�ت روي هوا...
<br />استاد چپ چپي نگاه كرد و پوز خندي زد.
<br />بعد دوباره شروع كردم و اراجي� را آنقدر با آب و تاب گ�تم كه استاد از دلش در بيايد و از نمره ام كم نگذارد .
<br />خلاصه به خير گذشت .
<br />توي يكي دو درس ديگر هم كن�رانس داديم.
<br />توي همين روزها بود كه با پيشنهاد �رشته به يكي از كا�ي شاپهاي معرو� اطرا� دانشگاه ر�تيم
<br />همگي شكلات گلاسه خورديم و بعد از كلي مسخره بازي آمديم بيرون.
<br />�رداي آن روز ستاره روي چند تكه كاغذ اين شعر را نوشت و آورد :
<br />اي اهل ولر 350 تومان ر�ت،اي واي هدر ر�ت،اي واي هدر ر�ت.
<br />كه منظور از اين ابيات رسا و گويا نشان دادن ولخرجي ديروز بود.
<br />به امتØانات نزديك ميشديم Ùˆ اين ترم هم همان روش ترم پيش را تكرار كرديم.
<br />دوباره با نمره هاي معمولي و يا خوب قبول شديم .هر دو ترم نمره هاي �رشته از بقيه بالاتر بود
<br />چون بيشتر و بهتر درس مي خواند
<br /> گلبرگ هم تا شب امتØان لاي جزوه ها باز نمي كردولي نمره هاي معقولي مي گرÙ�ت.
<br />تعطيلات تابستان شروع شد و دوباره بخور وبخواب.
<br />اواسط شهريور بود كه براي انتخاب واØد آمديم دانشگاه،مجددا20 واØد به ما انداختندو رÙ�تيم تا اوايل مهر
<br />دوباره روز از نو ،روزي از نو
<br />از اين ترم پايمان به بيمارستان هم باز شده بود.من و گلبرگ و مهتاب با هم بوديم
<br />ستاره و �رشته و زري باهم، شادي و مونس و نازي با هم
<br />هر گروه توي يك بيمارستان مشغول بوديم.
<br />با م�اهيم جديدي آشنا مي شديم،
<br />اينكه يك مشت بي سواد درآن بيمارستانهايي كه ما درآنها بوديم همه كاره اند .
<br />اينكه تنها چيزي كه ارزش و اهميت ندارد ،خود بيمار است.
<br />اينكه رشوه Ùˆ پارتي ØرÙ� اول را مي زند.
<br />اينكه هيچ كدام از قوانين و اصولي كه در دانشگاه تدريس مي شوند ، در بيمارستان اجرا نمي شوند.
<br />اينكه تمام اشتباهات و خرابكاريهاي پرسنل بيمارستان به گردن دانشجو مي ا�تد .
<br />اينكه بايد خود را به خريت و كري و كوري و لالي بزنيم وگرنه كار به جاهاي باريك مي كشد.
<br />و خيلي درسهاي جديد ديگر...
<br />ه�ته اي دو روز به بيمارستان مي ر�تيم و سه روز قضاياي اين دو روز را براي هم تعري� مي كرديم.
<br />هوا كم كم خنك مي شدو گشت و گذارها آسان تر مي شد چون ديگر زير هشتاد لايه لباس اجباري نمي پختيم.
<br />اوايل آبان بود كه كانون كوه نوردي يك س�ر همدان گذاشت.
<br />از گروهمان �قط من و مهتاب ر�تيم ،س�ر دوروزه بود ولي خيلي عالي و با ص�ا.
<br />بهترين خاطراتمان به غار عليصدر و گشت و گذاردر گنج نامه مربوط مي شود.
<br />هنوز يك ماه نگذشته بود كه دوباره دانشگاه س�ر مشهد گذاشت.
<br />اين بار من و �رشته و نازي و مهتاب و دوتا از بچه هاي كلاسمان(مهديه و شيرين) ر�تيم.
<br />Ù„Øظه به Ù„Øظه اش پر بود از خاطرات جواني.
<br />ساعت 6 غروب سه شنبه جلوي دانشكده سوار اتوبوس شديم.
<br />سه تا اتوبوس بوديم. رانندهء ما از بقيه تندتر مي ر�ت و زود تر به ايستگاههاي بين راهي مي رسيديم.
<br />توي اتوبوس شعر مي خوانديم ، دست مي زديم ،نوار گوش مي داديم ،
<br />مي آمديم كنار راننده مي نشستيم و جاده را نگاه مي كرديم،وول مي زديم،
<br />مي خوابيديم ، رژه مي ر�تيم ، ميوه و شيريني و آجيل مي خورديم و...
<br />به ايستگاه شام رسيديم. شش ن�ري چيپس و ماست خورديم و بعد كمي راه ر�تيم و دويديم تا گرم شويم.
<br />سوار شديم و راه ا�تاديم،شيرين خواب آلو گر�ت خوابيد ،كم كم همهء بچه ها خوابيدند.
<br />اما من ومهتاب اصلا خوابمان نمي برد.
<br />مهتاب مردم آزار هر يك ربع يك د�عه شيرين را بيدار مي كرد و مي پرسيد ساعت چند است؟
<br />بيچاره شيرين دلش مي خواست سر اين مهتاب را بكوبد به ديوار.
<br />من و مهتاب ر�تيم جلوي ردي� اول ايستاديم و گ�تيم سردمان است .
<br />آنجا دوتااز پسرها نشسته بودند ، ط�لكيهااز جايشان بلند شدند و دو ساعت سر پاايستادندكه ما در صندليشان بخوابيم.
<br />خلاصه ØµØ¨Ø Ø´Ø¯ Ùˆ براي صبØانه Ùˆ نماز جلوي يك مسجد مخروبه Ù†Ú¯Ù‡ داشت ،آخر آنقدر تند آمده بود كه وقتي به ايستگاه هميشگي صبØانه رسيديم هنوز اذان Ù†Ú¯Ù�ته بودند.
<br />Øدود Ù‡Ù�ت ØµØ¨Ø Ø±Ø³ÙŠØ¯ÙŠÙ… مشهد.اتاق ما در طبقهء اول يك هتل آپارتمان نسبتا خوب بود.
<br />به ما شش ن�ر يك اتاق دادند كه �قط يك تخت يك ن�ره و يك تخت دون�ره داشت.ولي چاره اي نبود.
<br />ساكها را باز كرديم ،ملØÙ�Ù‡ ها را پهن كرديم،آشپزخانه Ùˆ Øمام Ùˆ دستشويي را شستيم،خوراكيها را توي يخچال گذاشتيم،
<br />لباسهايمان را عوض كرديم Ùˆ رÙ�تيم Øرم،بعد پياده برگشتيم Ùˆ به مغازه ها سرك كشيديم كه وقتي خواستيم سوغاتي بخريم،
<br />گيج نشويم.
<br />نها را كه خورديم مثل جسد ولو شديم و خوابمان برد،من و مهتاب و �رشته روي تخت دو ن�ره!شيرين و مهديه روي تخت يكن�ره!ونازي روي زمين!!
<br />با صداي در بيدار شديم ،بايد Øاضر مي شديم برويم گردش.اول رÙ�تيم مقبرهء Ù�ردوسي.
<br /> بعد جايي ر�تيم كه الان اسمش يادم نيست ولي مناظر خيلي قشنگ كوه و گل و گياه داشت.
<br />ولي چيزي كه بيشتر از همه توجه ما بيوولرها را به خودش جلب كرده بود يك كاميون آجر بود كه در كناري خالي كرده بودند .بي اختيار به طرÙ�Ø´ كشيده شديم ودر Øاليكه Ù†Ù�ري يك آجر دستمان گرÙ�تيم، باتپهءآجر عكس گرÙ�تيم. بيچاره مهديه Ùˆ شيرين كه بيوولرنبودند هم مجبور شدند عكس بگيرند.
<br />يك دكه هم آنجا بود كه ازش سقز Ùˆ بادكنك خريديم...صد رØمت به بچه ني ني ها !!!
<br />برگشتيم هتل Ùˆ شام خورديم Ùˆ كمي بزن Ùˆ برقص كرديم Ùˆ زود خوابيديم تا نيمه شب بلند شويم Ùˆ برويم Øرم.
<br />ساعت را روي 3 كوك كرديم و خوابيديم.
<br />ساعت 3 ساعت زنگ زد ولي كسي نا نداشت كه بلند شود،در Øالت خواب Ùˆ بيداري تصميم گرÙ�تيم يك ساعت ديگر هم بخوابيم،ساعت 4 بلند شديم Ùˆ رÙ�تيم Øرم،هوا خيلي سرد بود، توي اين هوا پياده روي خيلي مزه مي داد.
<br />Øدود 7 كه داشتيم بر مي گشتيم كمي خريد كرديم:سرمه،گردنبند،گل سر Ùˆ ...
<br />اين شيرين هم كه مي خواست براي نامزدش يك پارچهء شلواري بخرد،ماراكچل كرد.
<br />آمديم هتل،صبØانه Øاضر بود.بعد از آن بايد مي رÙ�تيم موزه هاي Øرم Ùˆ سالنها Ùˆ ساختمانهاي تشريÙ�اتي را مي ديديم.
<br />ميلياردها تومان پول در جاهايي خرج شده كه در سال يكي دو بار بيشتر از آن است�اده نمي شود.
<br />طلا كاري روي ديوارهاي سالنها و معماريهاي پر خرجي كه راهنماي آنجا با آب و تاب از آنها تعري� مي كرد.
<br />سه چهار ساعت آنجا الا� بوديم.بعد برگشتيم هتل و نهار و لا لا.
<br />غروب كه شد زديم بيرون،اول ر�تيم بازار رضا ولي وسط بازار من ومهتاب بچه ها را گم كرديم و هر چه گشتيم،
<br />پيدا نكرديم و با هم ر�تيم بازار زيست خاورچون دلمان داشت ضع� مي ر�ت و آنجا يك كا�ي شاپ مانند مطمئن داشت.
<br />وقتي برگشتيم هتل ديديم بچه ها شام خوردند ،اول كمي اخم كردند ولي وقتي قضيه را گ�تيم .همه چيز عادي شد.
<br />مهديه Ú¯Ù�ت Øالا كه شام نمي خوريد،اين غذاها را براي پيرمردي كه سر خيابان هتل مي نشيند ØŒ ببريد.
<br />من و مهتاب و �رشته ر�تيم،يك پير مرد لاغر كه صورتش سوخته بود و خودش را توي كيسه نايلون پيچيده بود تا يخ نزند،
<br />سر خيابان بود،اصلا تكان نمي خورد Ùˆ مثل مجسمه به يك نقطه خيره شده بود. از ديدنش ÙˆØشت كرديم Ùˆ غذا را آرام گذاشتيم جلويش Ùˆ Ù�رار كرديم
<br />وقتي برگشتيم خودمان را خوشگل كرديم و چند تا عكس توي اتاق و سالن هتل گر�تيم.
<br />ساعت Øدود 11 شب بود ولي من Ùˆ مهتاب Ùˆ Ù�رشته خوابمان نمي برد.Øاضر شديم Ùˆ رÙ�تيم هتل قصر،
<br />جاي شيك و با كلاسي بود. يكي دو ساعت توي كا�ي شاپش نشستيم و موس خورديم و برگشتيم.
<br />ديگر نص�ه شب شده بود . مثل موش آرام آرام آمديم توي اتاق و خوابيديم.
<br />ØµØ¨Ø ÙƒÙ‡ شد وصÙ� هتل قصر را براي نازي Ùˆ مهديه Ùˆ شيرين تعريÙ� كرديم، آنها Ú¯Ù�تند دوباره برويم كه ما هم آنجا را ببينيم.بعد از جمع Ùˆ جور كردن اتاق Ùˆ ساكها رÙ�تيم
<br />اين بار چاي Ùˆ كيك خورديم.بعد براي آخرين بار رÙ�تيم Øرم Ùˆ هر Ú†Ù‡ سوغاتي مي خواستيم بخريم ØŒ خريديم Ùˆ برگشتيم هتل.
<br />نهار خورديم Ùˆ اتاقها را تØويل داديم Ùˆ به طرÙ� نيشابور Øركت كرديم.
<br />به مقبرهء عطار و خيام ر�تيم و نزديكيهاي غروب بود كه راهي تهران شديم.
<br />توي راه براي شام در يك Øسينيه توقÙ� كرديم . بعد از شام رÙ�تيم توي انبار Ùˆ چند تا جارو آورديم Ùˆ شش تايي آنجا را تميز كرديم.داشتيم از خنده مي مرديم.سر جارو كردن دعوا شده بود. همه جارو را از هم مي قاپيدند Ùˆ شروع مي كردند به جاروكشي.
<br />بعد راه ا�تاديم،دوباره سر و صدا و قاه قاه خنده،رژه وسط اتوبوس و خواب و قاقالي لي .
<br />Ù‡Ù�ت ØµØ¨Ø ØªÙ‡Ø±Ø§Ù† بوديم. با يك كوله بار خاطرهء خوب Ùˆ كلي سوغاتي رÙ�تيم خانه...
<br />
<br />
<br />
<br />
<br />
<br />
<br />
<br />
<br />
<br />
<br />
<br />
<br />
<br />
<br /><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3312755-10174686?l=atashkade.blogspot.com' alt='' /></div>golnarhttp://www.blogger.com/profile/03269983200824399830noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3312755.post-101153142002-02-25T13:33:00.000-08:002002-02-25T13:33:35.500-08:00او غريبه است .او در بين اين آشناها غريبه است .
<br />سرزمين او از اينجا هزاران �رسنگ �اصله دارد ، به دور از دورنگي و ريااست.
<br />شهر پاكيها و صداقت است . شهري خلوت و آرام،خيابانهايش از ياس و نيلو�ر،كوچه هايش پر از عطر بهارنارنج و خانه هايش همه نور و روشني.
<br />شهري كه در آن درختها را نمي كارند ، بلكه گل و گياه خود به خود سبز مي شوند تا در هواي صا� و بر بستر خاك پاكش برويند.
<br />شهري كه در آن تك تك پرنده ها Ù…Øترمند Ùˆ كسي گنجشك Ùˆ قناري را خريد Ùˆ Ù�روش نمي كند.
<br />شهري كه در آن از نا اميدي و ناكامي خبري نيست و تنها هد� زندگي خوبي و خوب بودن است .
<br />در آنجا ياري و دلداري شعار نيست و از خود گذشتگي ويژگي آدمهايش است.
<br />آدمهايي بهتر از �رشته ها
<br />جويبار زلال زندگي در جريان
<br />شهري كه وص�ش در خيال او ماندگار شده ولي براي ديگران قابل �هم نيست.
<br />اي غريبه ! اي آشناي سرشتي من !
<br />من و تو روزي از بين شلوغيها و تاريكيها همديگر را پيدا مي كنيم و با هم به سرزمينمان مي رويم.
<br />ما روزي روي خوشبختي را مي بوسيم و تا ابد با او همخانه مي شويم.
<br />باور كن كه انتهاي سرنوشت ما در اين غربت مردن نيست ...
<br /><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3312755-10115314?l=atashkade.blogspot.com' alt='' /></div>golnarhttp://www.blogger.com/profile/03269983200824399830noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3312755.post-101143612002-02-25T13:08:00.000-08:002002-02-25T13:08:25.636-08:00چند سؤال ساده :
<br />در Ú†Ù‡ مرØله اي از تاريخ صداقت Ùˆ يكرنگي جاي خود را به خيانت Ùˆ دو رنگي داد ØŸ
<br />چرا در اوايل Ø¢Ù�رينش ،هابيل قابيل را كشت Ùˆ Ù…Ù�هوم كشتن را به همهء نسلها آموخت؟(كشتن عواطÙ� Ùˆ اØساسات را )
<br />چرا كسي نيست كه دردهاي ديگري را در نگاهش بخواند و منتظر كلامش نشود ؟
<br />چگونه مي توان گذشته ها را �راموش كرد و بدون گذشته آينده را ساخت ؟
<br />كجا مي توان پرواز را ياد گر�ت و از اينجا مهجرت كرد ؟
<br />سرزمين آرزوها و روياهاي پاك كجاست ؟
<br />چگونه مي توان واژهءنا اميدي را از �رهنگنامهء زندگي پاك كرد ؟
<br />چگونه كلمهء دو ØرÙ�ÙŠ غم جاي كلمهء چهار ØرÙ�ÙŠ شادي را كاملا پر مي كند ØŸ
<br />چرا ظالم Ùˆ مظلوم هم خانواده اند در Øاليكه ظالم ظلم مي كند Ùˆ مظلوم را به وجود مي آورد؟
<br />در كدام گوشهء هستي مرز بين كشورها مرز بين انسانيت و همدلي نيست و سرزمين خداوند يكپارچه و بدون ديوار است ؟
<br />خورشيد تا كي بايد بسوزد تا روشنايي بخش جهان ظالمان و خاموشان باشد؟
<br />(علم بهتر است يا ثروت ØŸ) چند سال ديگر هم موضوع انشاي بچه هاست در Øاليكه بزرگترها در جواب دادن به آن ناتوانند ØŸ
<br />از مرگ انسانيت چند قرن مي گذرد ؟
<br />چرا انسان بدون انسانيت زنده مانده است ؟
<br />آدمها با خدايشان چند سال نوري �اصله گر�ته اند ؟؟؟
<br />
<br /><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3312755-10114361?l=atashkade.blogspot.com' alt='' /></div>golnarhttp://www.blogger.com/profile/03269983200824399830noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3312755.post-100093322002-02-22T10:06:00.000-08:002002-02-22T10:06:43.760-08:00من آن نهالي هستم كه باغبان در كوير كاشت ، به اميد رويش ، به اميد شكو�ه و برگ ، به اميد ميوه و سايه.
<br />جرعه اي آب در كام من ريخت و براي هميشه كوير را ترك كرد
<br />من رويش را شروع كردم ، به اميد باران ، به اميد زندگي ، به اميد جواني و بالندگي .
<br />يادم مي آيد روزهاي گرم كوير را كه Øرارت خورشيد تنم را مي سوزاند Ùˆ لبان خشك Ùˆ تشنه ام را مي آزرد ØŒ
<br />يادم مي ايد شبهاي سرد Ùˆ تاريك كوير را كه از سرما به خود مي لرزيدم Ùˆ در ÙˆØشت كويرشعر تنهايي را زمزمه مي كردم.
<br />اما اميد به باران داشتم.
<br />Øالا نهالي خشكيده ام ØŒ تكه اي چوب .
<br />منتظر جرقه اي هستم تا شعله ور شوم و شبهاي سرد و تاريك كوير را گرم و روشن كنم .
<br />منتظر تراشي هستم تا قلم شوم و قصهء بهار را بنويسم، قصهء باران و شكو�ه را .
<br />قصه اي را كه هيچ وقت نشنيدم Ùˆ Øس نكردم .
<br />گاهي منتظرجوانه اي هستم كه برويد تا برايش تكيه گاه شوم ، برايش همدم و مونس شوم .
<br />گاهي ...
<br />ولي نه ! من هنوز هم منتظر باران هستم .<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3312755-10009332?l=atashkade.blogspot.com' alt='' /></div>golnarhttp://www.blogger.com/profile/03269983200824399830noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3312755.post-98982092002-02-19T13:40:00.000-08:002002-02-21T03:08:55.000-08:00
<br />زندگي مي گذرد
<br />زندگي با دل پر مي گذرد
<br />زندگي ،
<br /> ارزشش بيشتر از قصر طلا
<br /> بودنش مثل هوا
<br /> بي ترنم اما
<br /> مي گذرد
<br />زندگي در بر رگبار زمستان
<br />در تن تبدار بهاران
<br />در ن�س سرد خزان
<br /> مي گذرد
<br />زندگي در گذر است
<br />
<br />
<br />
<br />
<br /><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3312755-9898209?l=atashkade.blogspot.com' alt='' /></div>golnarhttp://www.blogger.com/profile/03269983200824399830noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3312755.post-98979622002-02-19T13:32:00.000-08:002002-02-19T13:32:32.376-08:00آتشكده را آتشي بايد هماره �روزان
<br />آقاي رضا نظام دوست ، دوست جديد و گرامي از لط�ت بي نهايت ممنونم
<br />شاد و سلامت باشي و به دور از هر آنچه كه بدي گويندش
<br />...
<br />زندگي زيباست
<br />زندگي آتشگهي ديرينه پا بر جاست
<br />گر بي�روزيش،
<br />رقص شعله اش در هر كران پيداست
<br />ور نه خاموش است و خاموشي گناه ماست
<br />شعر از آقاي سياوش كسرايي ( به Ú¯Ù�تهء خوانندهء گرامي آقاي ياسر اØمديان تهراني )
<br />ياسر عزيز از راهنماييهايت ممنونم
<br />دلت شاد و قلبت اميدوار
<br /><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3312755-9897962?l=atashkade.blogspot.com' alt='' /></div>golnarhttp://www.blogger.com/profile/03269983200824399830noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3312755.post-98840492002-02-19T05:59:00.000-08:002002-02-19T08:45:21.000-08:00الان كه دارم اين چيزها را مي نويسم هنوز هم دستهايم مي لرزند
<br />تقريبا يك ساعت پيش ات�اق ا�تاد
<br />پاي تلوزيون نشسته بوديم و �يلم نگاه مي كرديم
<br />يك د�عه صداي ناله و �رياد از خيابان امد
<br />- اه مردم دزد دزد
<br />- بدو بدو ر�تم توي بالكن وسرك كشيدم توي خيابان
<br />- يك پيكان س�يد داشت مي ر�ت و در سمت راننده باز بود و يك ن�رازش اويزان بود
<br />- پاهايش روي اس�الت كشيده ميشد
<br />- كمي جلوتر ماشين ايستاد
<br />- يك طر� خيابان يك پسري كه شلوارك س�يدي داشت با يك كيسهء زباله ايستاده بود
<br />- و در طر� ديگر يك زن و يك مرد مي ر�تند...
<br />- پسرك زودي دويد و در طر� شاگرد را باز كرد و با زور و �رياد دزد را بيرون مي كشيد
<br />- مرد راننده هم كه ان موقع از ماشين اويزان بود با ان يكي دزد سر و كله مي زد
<br />- در زير نور مهتابيهاي خيابان سر و صورت خوني اش پيدا بود
<br />- دو يا سه دقيقه بعد همهء همسايه ها انجا بودند
<br />- من كه با ديدن اين صØنه ها سر گيجه گرÙ�ته بودم
<br />- مامانم را صدا كردم كه ديدم وسط خيابان است و دارد به
<br />- انجا مي رود
<br />- من هم توي كيÙ�Ù… دنبال كليدم مي گشتم كه در را ببندم Ùˆ بروم ولي انقدر دستهايم بي Øس شده بود كه كليد را لمس نمي كردم
<br />- كليد پيدا شد و من بدو بدو ر�تم
<br />- مامانم طبق معمول مشغول طبابت بود و سر راننده را ضد ع�وني ميكرد
<br />- دوتا دزد را عقب ماشين نشانده بودند
<br />- راننده هم داشت تعري� مي كرد :
<br />- ( روبروي بيمارستان دي اين دوتا جلوي ماشين را گر�تند و گ�تند دربستي
<br />- بعد سوار شدند و راه ا�تاديم
<br />- سر هر چهار راه راه را نشان مي دادند و امديم تا توي اين خيابان
<br />- يك د�عه يك شيشهء نوشابه توي سرم كوبيدند و من را به بيرون هل دادند
<br />- من شروع به داد و بيداد كردم و انها شيشهء نوشابه شكسته شده را چند بار توي سرم زدند
<br />- تا اينكه اينجا وقتي اين دو سه ن�ر را ديدم زدم روي ترمز...)
<br />- در Øين اينكه راننده اين چيزها را مي Ú¯Ù�ت يك Ù†Ù�ر با
<br />- موبايل مدام پليس110 را مي گر�ت
<br />- من جلوتر ر�تم و از شيشهء ماشين دزد ها نگاه كردم
<br />- هر دو خيلي جوان بودند
<br />- شايد هنوز 23 ساله هم نشده بودند
<br />- يكي شان لاغر اندام و سبزه بود. ارام نشسته بود و سرش را پايين انداخته بود
<br />- ديگري س�يد و متوسط بودو هي جلوي صورتش را مي گر�ت
<br />- خلاصه بعد از يك ربع پليس امد
<br />- در ماشين را باز كردند Ùˆ دزد ها را با مشت Ùˆ لگد Ùˆ Ù�ØØ´ بيرون اوردندو توي ماشين پليس پرت كردند
<br />- پليس به راننده گ�ت براي شكايت بيا كلانتري و ر�ت
<br />- مردم به راننده مي گ�تند زود برو تا دزدها با انها گاوبندي نكردند برسي
<br />- راننده هم ر�ت
<br />- ان موقع من تازه نگاهم ا�تاد به جمعيت
<br />- Øدود 50 Ù†Ù�ر بودند
<br />- توي Ù…Øلهء سوت Ùˆ كور ما كه هيچ كس همسايه اش را نمي شناسد واقعا عجيب بود...
<br />-
<br />-
<br />-
<br />-
<br />-
<br />
<br /><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3312755-9884049?l=atashkade.blogspot.com' alt='' /></div>golnarhttp://www.blogger.com/profile/03269983200824399830noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3312755.post-98785632002-02-19T00:37:00.000-08:002002-02-19T00:37:56.696-08:00ما را چه به نوشتن<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3312755-9878563?l=atashkade.blogspot.com' alt='' /></div>golnarhttp://www.blogger.com/profile/03269983200824399830noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3312755.post-97688782002-02-15T13:08:00.000-08:002002-02-15T13:08:03.980-08:00بيا دست قشنگ مهربانت را عصايي كن كه برخيزم
<br /> و شور انگيز و شه واره به دامان شقايقها بياويزم
<br />بدزدم تيشهء �رهاد عاشق را
<br /> و بي پروا چنان رعدي
<br /> بناي سنگي غم را �رو ريزم
<br />Ùˆ ØاÙ�ظ وار
<br /> بر بام Ù�لك طرØÙŠ دگر از عشق اندازم
<br />بيا واكن لبانم را به تكرار سرود عشق
<br /> كه من آن مرغ غمگين شباويزم
<br />اين شعر را بيو ولر 2 به مناسبت تولدم توي جزوهء خون شناسي نوشت
<br />دلش شاد باد
<br /><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3312755-9768878?l=atashkade.blogspot.com' alt='' /></div>golnarhttp://www.blogger.com/profile/03269983200824399830noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3312755.post-97153712002-02-14T02:31:00.000-08:002002-02-14T02:31:33.020-08:00زندگي زيباست،
<br />زندگي آتشگهي ديرينه پا برجاست،
<br />رقص شعله اش در هر كران پيداست،
<br />ور نه خاموش است و خاموشي گناه ماست.
<br />اين شعر را يك ن�ر توي د�ترم نوشته بود
<br />يادم نيست كه بود<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3312755-9715371?l=atashkade.blogspot.com' alt='' /></div>golnarhttp://www.blogger.com/profile/03269983200824399830noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3312755.post-96157682002-02-11T11:49:00.000-08:002002-02-11T11:49:39.536-08:00خداي من !
<br /> در ميان هياهو و تشويش،
<br /> در قرن سنگ و �ولاد ،
<br /> در اوج تنهايي و دو دلي،
<br /> خودم را به تو مي سپارم تا هر طور كه مي خواهي مرا سروري كني.
<br />خداي من !
<br /> در تپش قلبم Ùˆ Ù†Ù�س Øبس شده ام ØŒ
<br /> در تن تب دار و دستان خسته ام ،
<br /> �قط و �قط عطر دل انگيز تو شور بودن و ماندن را جاري مي سازد.
<br /> <div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3312755-9615768?l=atashkade.blogspot.com' alt='' /></div>golnarhttp://www.blogger.com/profile/03269983200824399830noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3312755.post-95788292002-02-10T10:20:00.000-08:002002-02-10T10:20:09.903-08:00ايران كشور مادري ما Øالا مثل يك مرداب شده
<br />مردابي كه همين لاشه هاي متع�ن �علي به وجود آوردندش
<br />Øالا مي شود بيني خودمان را بگيريم تا اين بوي نا مطبوع را كمتر Øس كنيم
<br />و بتوانيم از نيلو�رهاي زيبايي كه توي اين گنداب در سوز و گدازند لذت ببريم
<br />يا اينكه براي نابود كردن اين لاشه ها عزممان را جذم كنيم
<br />البته در اين راه تعداد زيادي از نيلو�رها قرباني مي شوند
<br />اين يك قانون است
<br />انتخاب با خودمان است
<br /><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3312755-9578829?l=atashkade.blogspot.com' alt='' /></div>golnarhttp://www.blogger.com/profile/03269983200824399830noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3312755.post-95565602002-02-09T13:39:00.000-08:002002-02-09T13:39:58.446-08:00در اين دنياي وان�سا كجاست آن يار ديرينه
<br />كه باز هم در كنار او ب�همم من و�اداري چه شيرينه
<br />دهم دستم به دستانش زنم بوسه بر آن سيماي سيمينه
<br />روم با او به درياها به صØراها به گلزارهاي رنگينه
<br />نويسم بر خط قلبش من اين جمله به زرينه
<br />( تويي تو همدم قلبم كه قلبت هست ايينه )
<br />اين شبه شعر روز ه�دهم �روردين سال هشتاد توي اتوبوس خود به خود در �كرم سروده شد<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3312755-9556560?l=atashkade.blogspot.com' alt='' /></div>golnarhttp://www.blogger.com/profile/03269983200824399830noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3312755.post-95267082002-02-08T13:00:00.000-08:002002-02-08T13:00:32.393-08:00ديشب
<br />عروس و داماد روي يك مبل قرمز خوشگل نشسته بودند
<br />سالن عروسي نقلي و ناز بود
<br />مراسم عقد شروع شد
<br />عاقد داداش عروس بود كه كه از روي يك كاغذ مهريه و صيغه را مي خواند
<br />مهريهءعروس 110 سكه بود Ùˆ يك سÙ�ر Øج
<br />بعد نوبت كادوها رسيد:
<br />النگو و گوشواره - سينه ريز و سكه - انگشتر و پول
<br />همه چيز مثل عروسيهاي ديگر بود به جز عروس
<br /> بر خلا� عروسهاي ديگر كه شب عروسي هم خجالت مي كشند و هم خودشان را مي گيرند
<br />خيلي ساده و صميمي بود
<br />هر كادويي كه مي گر�ت خوب براندازش مي كرد ازش تعري� مي كرد و با كسي كه ان را اورده بود رو بوسي مي كرد
<br />در اين ميانها پچ پچهاي اقوام و خويشان ما يعني طاي�هء داماد به گوش ميرسيد
<br />ـ عروس چقدر سبك بازي در مي اورد
<br />ـ خل و چل است
<br />-بيچاره پسر ما
<br />- شنيدم دو سال از داماد بزرگتر است
<br />- اره قيا�ه اش هم نشان مي دهد
<br />- ترشيده است
<br />- ببين چقدر خودش را به داماد چسبانده است
<br />- از بس پر رو است
<br />Ùˆ...
<br />دلم براي عروس سوخت
<br />يك دختر تØصيل كرده كه 14 سال توي المان درس خوانده Ùˆ به اندازهء كل طايÙ�هء ما ارث Ùˆ ميراث پدري دارد
<br />زن يك پسر ديپلم ردي و اس و پاس شده
<br />اين هم جايزه اش
<br />بعد از عقد مهمانها كم كم زياد شدند و بزن و بكوب و رقاصي شروع شد
<br />طاي�هء ما مثل مور و ملخ وسط سالن مي لوليدند
<br />وهنر هاي خود را به رخ طاي�هء عروس مي كشيدند
<br />يكي قر مي داد
<br />يكي خودش را مي لرزاند
<br />يكي ك� تالار ولو شده بود و مثل مار مي خزيد
<br />و من با دهان باز نگاه مي كردم.......
<br />بعد نوبت عروس شد
<br />همين كه عروس امد وسط دوباره پچ پچها شروع شد :
<br />- دست و پا چل�تي بلد نيست خودش را تكان بده
<br />- ببين �ك و �اميلش چقدر بهش شاباش مي دهند
<br />- خوب است الان دامنش زير پايش گير كند و بي�تد...
<br />بعد نوبت شام رسيد
<br />چلو مرغ بود و سالاد و نوشلبه
<br />دوباره پچ پچها شروع شد
<br />هر كس از عروسي خودش يا اقوام تعري� مي كرد
<br />از شام و تالار و جهاز و...
<br />بعد از تالار بيرون امديم و به خانه عروس ر�تيم
<br />طايÙ�Ù‡ ما به Ù…Øض ورود وارد اشپزخانه Ùˆ اتاق خواب شدند تا از اØوال جهاز با خبر شوند
<br />دوباره پچ پچها شروع شد
<br />- مبلها و �رشهايش دست دوم است
<br />- توي بوÙ�Ù‡ اش يك ظرÙ� درست Ùˆ Øسابي نيست
<br />- گاز و يخچالش ايراني است
<br />- تلوزيون ندارد
<br />- سرويس اتاق خوابش دهاتي است...
<br />بعد همگي خداØاÙ�ظي كردند Ùˆ به عروس Ùˆ داماد تبريك Ú¯Ù�تند رÙ�تند
<br />
<br /><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3312755-9526708?l=atashkade.blogspot.com' alt='' /></div>golnarhttp://www.blogger.com/profile/03269983200824399830noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3312755.post-94289092002-02-05T22:03:00.000-08:002002-02-06T16:32:57.000-08:00سلام به اكبر اقا خالق اتشكده
<br /><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3312755-9428909?l=atashkade.blogspot.com' alt='' /></div>golnarhttp://www.blogger.com/profile/03269983200824399830noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3312755.post-94285602002-02-05T21:51:00.000-08:002002-02-06T16:38:14.000-08:00ئي ميل جديد اين است
<br />
<br />golnar5000@yahoo.com
<br />golnar5000@yahoo.com
<br />golnar5000@yahoo.com
<br /><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3312755-9428560?l=atashkade.blogspot.com' alt='' /></div>golnarhttp://www.blogger.com/profile/03269983200824399830noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3312755.post-93413902002-02-03T15:48:00.000-08:002002-02-05T11:28:25.000-08:00از صداي سخن عشق نديدم خوش‌تر
<br />يادگاري كه در اين گنبد دوّار بماند
<br /><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3312755-9341390?l=atashkade.blogspot.com' alt='' /></div>golnarhttp://www.blogger.com/profile/03269983200824399830noreply@blogger.com